亡羊补牢

ថ្ងៃមុនមានអ្នកគង្វាលចៀមម្នាក់ ចិញ្ចឹមចៀមជាក្រុមធំមួយ ថែទាំពួកវាដោយខ្លាំងរាល់ថ្ងៃ។

រាល់យប់ គាត់តែងបង្វិលចៀមឲ្យចូលទីជម្រកចៀម បិទទ្វារឲ្យជាប់រួច先ង់ចិត្តទៅគេង។

ថ្ងៃមួយព្រឹក គាត់ភ្ញាក់ឡើងមើល ឃើញរបងឈើនៃទីជម្រកចៀមបែកប្រហោងធំមួយ ចៀមបាត់ទៅមួយក្បាល។

គាត់ក្រឡេកមើលយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ទើបរកឃើញថា ចចកបានចូលមកពីប្រហោងនេះពេលយប់ ខាំចៀមទៅ។

អ្នកជិតខាងដឹងរឿងហើយ ក៏លើកទឹកចិត្តគាត់ថា៖ «ប្រញាប់បិទប្រហោងទីជម្រកចៀមបាន បើនៅឡើយទេ នឹងមានចៀមទៀតជាច្រើនត្រូវខាំទៅហើយ»។

ប៉ុន្តែអ្នកគង្វាលចៀមមិនអើពើ និងនិយាយថា៖ «ចៀមបាត់ហើយ ឥឡូវជួសជុលប្រហោងមានប្រយោជន៍អ្វីទៅ?» ដូច្នេះគាត់មិនខ្វល់ខ្វាយអ្វីទាល់តែសោះ។

ថ្ងៃបន្ទាប់រាត្រី សត្វចចកបានចូលមកវិញពីរន្ធដូចគ្នា លើកនេះវាបានខាំសត្វចៀមមួយក្បាលទៅវិញ។

ពេលនោះអ្នកគង្វាលចៀមទើបសោកស្តាយដែលមិនបានស្តាប់ប្រាប់ពីអ្នកជិតខាង ហើយប្រញាប់យកឈើនិងខ្សែមក បិទរន្ធនៅទីជម្រកចៀមឱ្យបានរឹងមាំទាំងស្រុង។

ចាប់ពីពេលនោះមក គាត់ពិនិត្យទីជម្រកចៀមឱ្យបានយកចិត្តទុកដាក់រាល់ថ្ងៃ ថាមានខូចខាតឬអត់ ប្រសិនបើឃើញមានរន្ធតូចៗគាត់នឹងជួសជុលភ្លាមៗ។

ចាប់ពីពេលនោះមក ទីជម្រកចៀមរបស់គាត់មិនមានសត្វចចកចូលទៅក្នុងបានទៀតទេ ហើយហ្វូងចៀមក៏បានលូតលាស់ដោយសុវត្ថិភាពផងដែរ។