卧薪尝胆 (គេងលើស្មៅលិតថ្ពាល់ជូរ)

នៅសម័យឆូនឆិច ប្រទេសយួនត្រូវប្រទេសអូវវាយបញ្ចុះឲ្យចាញ់យ៉ាងខ្លាំង ស្តេចកូជៀនត្រូវបង្ខំចុះចាញ់ ហើយត្រូវគេយកទៅប្រទេសអូវធ្វើទាសករ ទទួលភាពអាម៉ាស់ជាច្រើន។

ក្នុងអំឡុងពេលនៅប្រទេសអូវ គាត់អត់ធ្មត់ទទួលភាពអាម៉ាស់ ថែសេះ ថែជ្រូកឲ្យស្តេចអូវ ថែមទាំងបានលិតលាមកស្តេចអូវដើម្បីស្រលាញ់ចិត្តគាត់ គ្រាន់តែចង់រស់នៅត្រឡប់មកប្រទេសវិញប៉ុណ្ណោះ។

បន្ទាប់ពី ៣ ឆ្នាំ ស្តេចអូវឃើញកូជៀនស្ដាប់បង្គាប់យ៉ាងខ្លាំង ទីបំផុតក៏ជឿជាក់លើគាត់ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យគាត់ត្រឡប់មកប្រទេសយួនវិញ។

ពេលត្រឡប់មកប្រទេសវិញ កូជៀនដើម្បីកុំឲ្យភ្លេចបទពិសោធន៍ដ៏អាម៉ាស់នេះ គាត់មិនគេងលើគ្រែទន់ភ្លន់ទេ ផ្ទុយទៅវិញជ្រើសរើសគេងលើស្មៅរដុបរឹង។

គាត់ក៏បានព្យួរថ្នាំដុតមួយនៅលើដងឈើទ្រុងផ្ទះផង រាល់ថ្ងៃមុនញ៉ាំអាហារ និងមុនដេក គាត់តែងតែភ្លក់រសជាតិជូរចត់នោះ ដើម្បីរំលឹកខ្លួនឯងកុំភ្លេចអំពីភាពអាម៉ាស់

គាត់ក៏តែងតែសួរខ្លួនឯងថា៖ «អ្នកភ្លេចភាពអាម៉ាស់នៅ会稽山ហើយឬនៅ?» ដោយប្រើវិធីនេះជម្រុញខ្លួនឯងឱ្យខិតខំប្រឹងប្រែងស្តារកម្លាំង

នៅក្នុងប្រទេស គាត់ចូលរួមធ្វើការងារដោយខ្លួនឯង រួមទុក្ខរួមសុខជាមួយប្រជាជន ទន្ទឹមនឹងនេះក៏ជ្រើសរើសប្រើប្រាស់មនុស្សមានសមត្ថភាព ខិតខំអភិវឌ្ឍផលិតកម្ម និងហ្វឹកហាត់យោធា

បន្ទាប់ពីអត់ធ្មត់ទទួលភាពអាម៉ាស់ និងខិតខំប្រឹងប្រែងអស់ដប់ឆ្នាំពេញ ប្រទេស越国ទីបំផុតក្លាយជាប្រទេសមានប្រជាជនរុងរឿង កម្លាំងប្រទេសខ្លាំង យោធាក៏ត្រូវបានហ្វឹកហាត់ឱ្យមានសមត្ថភាពខ្លាំងបំផុតផងដែរ

ទីបំផុត 勾践ដឹកនាំយោធាប្រទេស越国យកឈ្នះប្រទេស吴国ក្នុងពេលតែមួយ លុបបំបាត់ភាពអាម៉ាស់នៃការចាញ់សង្គ្រាមនៅ会稽山នាពេលមុន បានសម្រេចកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យស្តារប្រទេសឡើងវិញដ៏ល្បីល្បាញក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ