第14课 · 楚至孤帆… · ម៉ោង 14 · 楚至孤帆…

សូមអ្នកទាំងអស់គ្នាមើលឃ្លាកំណាព្យ និងរូបភាពលើក្តារឱ្យច្បាស់។

ខ្ញុំយល់អត្ថន័យដែលសំដៅភាពច្បាស់ ហើយក៏ឃើញភ្នំឆ្ងាយដែរ។

ផ្ទៃទន្លេលាតសន្ធឹងដល់ជើងមេឃ ហាក់ដូចជាគ្មានទីបញ្ចប់។

ក្នុងរូបមានតែទូកតូចមួយដែលនៅឯកោ។

ក្តោងពណ៌សលើទូកត្រូវខ្យល់បក់ឱ្យប៉ោងឡើង នោះជាទូកក្តោងដែលយើងបានរៀនមកមែនទេ?

មនុស្សនៅមាត់ទន្លេកំពុងផឹកទឹក ហើយសម្លឹងមើលទឹកយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។

ដើមកំណាព្យសរសេរពីពន្លឺដំបូងនៅពេលព្រឹក។

ផ្ទៃទឹកស្ងប់ដូចកញ្ចក់មួយ។

ខ្ញុំមិនទាន់បានទៅទន្លេនោះទេ ប៉ុន្តែអាចស្រមៃតាមកំណាព្យបាន។

ពណ៌ភ្នំទន់ភ្លន់ដូចត្រូវបានខាត់ឱ្យរលោង ដូចអារម្មណ៍ដែលកាំបិតរលោងបន្ទាប់ពីយើងសំលៀងកាំបិតធម្មតានោះហើយ។

បក្សីមួយហោះទៅមេឃឆ្ងាយ ធ្វើឱ្យទិដ្ឋភាពកាន់តែទូលាយ។

ខ្ញុំសូម្បីតែចង់ទៅប្រទេសចិននាពេលអនាគតដើម្បីមើលទេសភាពទន្លេចាងក្យាងដោយភ្នែកផ្ទាល់។

ច្បាស់ណាស់ ពេលអ្នកទាំងអស់គ្នារៀនថ្នាក់វ ទើបនឹងរៀនកំណាព្យបុរាណស្រស់ស្អាតប្រភេទនេះបន្ថែមទៀត។