囫囵吞枣

ពីបុរាណមានមនុស្សមួយក្រុមជួបគ្នានិយាយលេង មានមនុស្សម្នាក់នៅក្នុងក្រុមនោះនិយាយថា៖ «ផ្លែល្ពៅជាផ្លែឈើប្រភេទមួយ បរិភោគហើយមានប្រយោជន៍ដល់ធ្មេញ ប៉ុន្តែបរិភោគច្រើនពេកនឹងបង្កអន្តរាយដល់ក្រពះពោះវៀន។ ផ្លែចេកជាផ្លែឈើប្រភេទមួយ បរិភោគហើយមានប្រយោជន៍ដល់ក្រពះពោះវៀន ប៉ុន្តែបរិភោគច្រើនពេកនឹងបង្កអន្តរាយដល់ធ្មេញ។»

មានយុវជនម្នាក់នៅក្បែរនោះបានស្តាប់ទៅ ហើយគិតថាសេចក្តីនិយាយនេះគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំង ក៏បានគិតជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីស្វែងរកវិធីល្អដែលអាចបំពេញតម្រូវការទាំងពីរបាន។

គិតអស់រយៈពេលជាយូរមក ទីបំផុតគាត់គិតថាខ្លួនបានរកឃើញគំនិតអស្ចារ្យមួយ ក៏បានស្រែកថ្លោយភាពរំភើបថា៖ «ខ្ញុំដឹងពីវិធីដែលត្រូវធ្វើហើយ!»

មនុស្សគ្រប់គ្នាចង់ដឹងចង់ឃើញបានសួរគាត់ថារកឃើញវិធីអ្វីខ្លះ យុវជននោះមានមោទនៈនិយាយថា៖ «ពេលបរិភោគផ្លែល្ពៅ ខ្ញុំគ្រាន់តែទំពារដោយធ្មេញប៉ុណ្ណោះ មិនលេបចូលទេ ដូច្នេះនឹងមិនបង្កអន្តរាយដល់ក្រពះពោះវៀនឡើយ។»

មនុស្សគ្រប់គ្នាបានសួរទៀតថា៖ «ចំពោះការបរិភោគផ្លែចេកវិញដូចម្ដេច?» យុវជននោះកាន់តែមានមោទនៈនិយាយថា៖ «ពេលបរិភោគផ្លែចេក ខ្ញុំនឹងលេបផ្លែចេកទាំងមូល ដោយមិនប្រើធ្មេញទំពារសោះ ដូច្នេះនឹងមិនបង្កអន្តរាយដល់ធ្មេញឡើយ។»

មានចាស់ម្នាក់បានលឺរួច មិនអាចទប់ក្បាលញ័រញញឹមនិយាយថា៖ «វិធីរបស់អ្នកមើលទៅហាក់ដូចជាស្លូតបូតណាស់ តាមពិតវាគ្មានប្រយោជន៍សោះទេ»

យុវជនម្នាក់នោះមិនទទួលស្គាល់ខុស ហើយសួរថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាគ្មានប្រយោជន៍? ខ្ញុំធ្វើបែបនេះមិនមែនទាំងការពារក្រពះពោះវៀន ទាំងការពារធ្មេញទេឬ?»

ចាស់ម្នាក់នោះពន្យល់ថា៖ «ផ្លែលីទើបទំពារមិនលេប មិនអាចភ្លក់រសជាតិពិតប្រាកដរបស់ផ្លែលីបានទេ ផ្លែចូវលេបទាំងមូល ក៏មិនបានទំពារឱ្យល្អផង ក្រពះមិនអាចរំលាយបានទាល់តែសោះ ផ្ទុយទៅវិញវាក៏ធ្វើឱ្យក្រពះពោះវៀនឈឺកាន់តែខ្លាំងទៀត អ្នកធ្វើបែបនេះ អត្ថប្រយោជន៍នៃផ្លែទាំងពីរនោះអ្នកមិនទទួលបានសោះទេ»

យុវជនម្នាក់នោះទើបយល់ថា វិធីដែលខ្លួនគិតបានមើលទៅហាក់ដូចជាស្លូតបូត តាមពិតវាគឺជាការល្ងង់ខ្លៅ ពិបាកអ្វីក៏មិនបានដោះស្រាយបានពិតប្រាកដទេ ផ្ទុយទៅវិញក៏ធ្វើឱ្យមានកំប្លែងសើចផង

ក្រោយមក មនុស្សគេប្រើសុភាសិត «囫囵吞枣» នេះ ដើម្បីប្រៀបធៀបពេលរៀនឬធ្វើការ មិនវិភាគ មិនស្វែងយល់អោយច្បាស់ គ្រាន់តែទទួលយកទូទៅ លទ្ធផលគឺមិនអាចយល់អ្វីបានច្បាស់សោះទេ